Gedurende de weken ‘ontspruiten’ me altijd allerlei gedachten die ik dan opschrijf in mijn notities. Sommige gedachten op papier probeer ik uit, sommige streep ik weer door en eens in de zoveel tijd heb ik iets dat ik de moeite waard vind om te delen. Dit keer over luisteren. In verschillende vormen.
De bomen lieten hun blaadjes vallen, de sneeuw viel. De natuur nodigt uit om naar binnen te keren. De lichtjes aan te steken. Het jezelf comfortabel te maken en warm. Ik ben graag buiten. In alle seizoenen en weersomstandigheden. Dus kortere donkere dagen voelen voor mij vooral beperkend en misschien zelfs wat benauwend. Het kost me wat tijd om me eraan over te geven en discipline om mijn tijd proactief in te vullen in plaats van te reageren op wat er op me af komt.
En dat begint bij: luisteren naar jezelf. Wat heb ik nodig? Waar krijg ik energie van? Wat kost me energie?
Als ik wil kan ik mijn hele dag vullen met zorgen voor iedereen en alles om me heen. En dat is ook belangrijk. In de eerste plaats voor je eigen gezin. Ik persoonlijk merk dat ik mijzelf daar gemakkelijk in kan verliezen. Het anderen naar de zin (proberen) te maken. Als ik niet oppas besteed ik daar al mijn tijd aan en vergeet ik om mijn batterij op te laden. In het klein betekent naar jezelf luisteren voor mij al: de dag beginnen met het uitspreken van dankbaarheid, die kop thee zetten, de tafel voor jezelf dekken, kaarsen aansteken als het donker wordt. Proberen bewust en met aandacht te leven. Omdat ik weet dat het goed voor me is. In het groot laad ik op door tijd voor mezelf te maken om ook alleen buiten bij de paarden te zijn. De stilte op te zoeken, de natuur in te gaan. Muziek te luisteren, te lezen, te bidden, te schrijven, te koken… Ik geloof dat wie ik ben en wat ik nodig heb, alles te maken heeft met hoe ik gemaakt ben en met de relatie die ik met mijn Schepper heb. Ik verlang naar authenticiteit in zijn puurste vorm en vind dat in de natuur en de taal die ik met de paarden kan spreken. Een taal zonder woorden, heel dicht bij het hart. Non verbaal en intuïtief. Paarden helpen me bewust te worden van mijzelf en daardoor weer in verbinding met mijzelf te komen.
We komen uit een tijd waarin het in de gezondheidszorg normaal was om wat buiten ‘de norm’ viel, te labelen, als een beperking of een beschadiging te beschouwen en de symptomen te bestrijden. In plaats van te luisteren. Gelukkig is de wetenschap altijd in beweging en komt er wat betreft stress en trauma meer ruimte voor verwondering over de reactie van zowel lichaam als geest op intensieve ervaringen. Dat geld voor overbelasting door stressvolle omstandigheden en chronische overbelasting(burn-out), maar ook voor trauma door extreme situaties. In deze verschuiving is de uitwerking ruwweg bijvoorbeeld als volgt: In plaats van een paniekaanval te beschouwen als een uiting van iets dat kapot is, wordt het beschouwd als een reactie van een lichaam dat gezond is. Het lichaam kan ons iets vertellen. Met deze nieuwe inzichten ligt de focus niet meer op het bestrijden van een symptoom met bijvoorbeeld medicatie, maar op het erkennen van de reactie op de situatie. Dit betekent luisteren naar wat lichaam aangeeft en het te helpen te reguleren en opnieuw in balans te komen. Door aandacht en erkenning te geven aan wat er gezien/gehoord wil worden en er zorg voor te dragen, kan het vertrouwen in het eigen lichaam hersteld worden. Dit in tegenstelling tot het wantrouwen in het eigen lichaam dat vaak ontstaat wanneer mensen overvallen worden door mentale en fysieke klachten horend bij stress en angst. Ik geloof dat het van cruciaal belang is om de signalen van je lichaam met begrip en vertrouwen te benaderen en niet te problematiseren. Daar is kennis voor nodig en het is zo belangrijk dat die verspreid wordt!
Ik geloof dat je mensen die overweldigd zijn, het gevoel van regie en eigenaarschap niet teruggeeft door symptomen te bestrijden. De signalen van het lichaam zijn als het ware een stem die gehoord wil worden. Angst en paniek zijn hele nare en vermoeiende emoties maar ze vertellen het verhaal van wat het lichaam ervaren heeft. Regie en eigenaarschap zijn het gevolg van vertrouwen en herstel. Net zoals het gevoel van verlies van die regie over het eigen leven, het gevolg is van het meemaken van stress, angst of paniekklachten.
De afgelopen jaren heb ik me veel in dit thema verdiept en ik ben van plan om hiermee de komende tijd, op mijn eigen wijze, door te gaan. In mijn eigen gebiedje mijzelf er verder op toe te leggen. Een paar weken geleden ben ik begonnen met het aanbieden van retraite activiteiten en daarmee heb ik voorzichtig een beginnetje gemaakt met iets wat ik verder vorm ga geven. Doordat ik in een medisch heftige setting ons dochtertje een paar keer bijna ben verloren, ben ik een paar jaar geleden zelf flink binnenstebuiten gekeerd. In het rommelige, soms chaotische proces van herstel en leven dat ik zowel als mens als professional doorgemaakt heb, is langzaam een visie gegroeid waarmee ik anderen graag tot zegen wil zijn. Het is een visie die ontstaan is door mijn professionele nieuwsgierigheid naar de angststoornis en de paniekaanvallen waar ik zelf mee te maken kreeg nadat mijn dochtertje van toen 7 maand, plotseling in een levensbedreigende situatie terecht kwam. Ze moest gereanimeerd worden en daaropvolgend is ze in coma, kunstmatig in leven gehouden. Het was heftig en ik heb in de verwerking van deze traumatische ervaring veel gelezen en geleerd, maar bovenal heb ik veel doorleefd. Dat probeer ik nu te vertalen naar een bruikbare werkwijze op de plek waar ik ben, met de talenten die ik heb.
De afgelopen 3 jaar is er in mijn leven enorm veel gebeurd. Ik ben moeder geworden, verhuisd, onze dochter is ernstig ziek geweest en hersteld. Middenin het herstel van mijn dochter en mijn man en ik, heb ik de afgelopen 2 jaar energie gestoken in het creëren van mijn eigen bedrijf aan huis. Het is nog niet af maar als ik ernaar kijk zie ik de passie, wilskracht en het doorzettingsvermogen dat er voor nodig was om hier te komen en daar ben ik ontzettend trots op. Het was voor mij een zoektocht om in plaats van me in te zetten voor de dromen en idealen van anderen, mijn eigen stem te verstaan. Het heeft veel focus gekost mijn weg te kiezen en vorm te geven aan mijn eigen visie. In dat rommelige proces heb ik mezelf de afgelopen jaren af en toe in woord aan jullie laten zien. In het nieuwe jaar wil ik mijn kwetsbare, hoopvolle en positieve reis intensiever delen met degenen die dat interessant vinden. Spannend! Hoe dat precies vorm gaat krijgen dat horen jullie t.z.t. Mijn werk en hoe dat vorm krijgt, gaat daarin de hoofdrol spelen, met mijn eigen speciale mix.
Erve Eden wil graag een fijne plek zijn waar je, jezelf kunt ontmoeten. Voor mensen die kiezen om een proces met zichzelf aan te gaan. Dat kan nodig zijn omdat je in onze steeds snellere maatschappij ‘gewoon’ het gevoel hebt geleefd te worden. Erve Eden is er ook speciaal voor mensen die door omstandigheden zijn gaan overleven in plaats van leven en zich dat beseffen.
Yvonne Lammers says:
Mooi beschreven Nienke! Als je je ideeën wat verder ontwikkeld hebt kom ik zeker een keer naar het mooie Groningen!