
Zo. Hoe was jouw zomervakantie? Bijgetankt? De focus weer helder?
Mijn zomervakantie begon met wegstrepen. Ik merkte dat mijn eigen hoofd zich ongemerkt toch gevuld had met dingen die niet persé opbouwend zijn of zelfs onnodig en overtollig.
Wegstrepen, dingen eenvoudiger maken, niet helpende gedachten of overtuigingen beter herkennen.
Hoe doe je dat?
Ik heb FB dus uit mijn dagelijkste routine gegooid. 1 van de dingen. Ik heb besloten om via mijn eigen site eens per week te gaan schrijven en dat linkje zal ik nog aan mijn verder inactieve profiel knopen.
3 jaar geleden hebben we meegemaakt dat onze dochter opgenomen moest worden op de IC. We hebben weken in onzekerheid geleefd over of ze zou leven en hóe. Soms heb ik daardoor nóg last van een angstig lijf. Hoe je lijf omgaat met angst en stress, is een fysisch proces. Dat mechanisme kan door een ernstige, langdurig stressvolle situatie flink uit balans raken.
In de situatie zelf, doe je als het ware een jas aan waarmee je het redt. Een coping mechanisme. Maar als het echte leven weer begint, wil je jezelf weer worden! Leven in plaats van overleven. Genieten! Onbevangen zijn! Creatief.
Angst kan daarin een echte partypooper zijn. Voor iedereen. Ik ben er extra gevoelig voor en het leek wel of mijn FB feeds zich dagelijks vulde met allerlei gesponsorde medische verhalen, zeldzame ziektes en andere ongevraagde informatie die mijn hoofd ongemerkt vulde. Oo jongens hoe moet dat nou..al die risico’s…ik wil niet terug! En voor je het weet….bèn je er. Precies waar je niet wil zijn. Angst kan je het overzicht ontnemen en veel gedachten die gepaard gaan met angst zijn niet opbouwend, niet hoopvol en….niet de waarheid..
Toen ik inmiddels 15 jaar geleden begon te dromen over wat nu Erve Eden is, had ik al helder voor ogen dat ik de natuur en paarden in wilde zetten om mensen te leren zichzelf te leren kennen. Toe werken naar bewustwording, ontspannen kunnen ZIJN.
-Je bent niet wat je hebt. Je bent niet wat je doet. Je bent niet wat anderen van je zeggen. ‘Het paard’ heeft geen idee en ontmoet jou zonder al die verhulling. De natuur ontvangt iedereen hetzelfde.-
Inmiddels heb ik in die afgelopen 15 jaar mijn eigen bedrijfsvisie op vele manieren vanuit meerdere hoeken mogen bekijken, beoefenen en uit mogen proberen.
Als een paal boven water blijft voor mij staan dat mijn God, Schepper van mij en van wat er om mij heen is, voor mij de enige bron van rust en vrede is.
De wereld is luid, mensen grijpen voor elkaar langs om hun mening met je te delen. Over waar ze wel en niets van moeten vinden.
Voor mij helpt het om God’s waarheid, Zijn gedachten, te onderscheiden van die van de wereld en…mijzelf.
Ik vertel je hoe.
Dit zijn een paar verzen van een psalm uit de bijbel. David heeft de psalmen geschreven. God hield heel veel van David. Als je over David leest in de bijbel, zal je een beeld van hem krijgen van een grote dappere held. Hij werd gezalfd als koning van Israel, versloeg de reus Goliath, haalde de ark van het verbond naar Jeruzalem maar speelde ook citer en was een briljant dichter.
Echter….
In dit bijbelgedeelte herinnert hij zich dat hij een keer in een belegerde stad was en zich afgesneden voelde van God’s zicht…
En hij wordt overspoeld door gevoelens van wanhoop en isolement.
Maar David verloor God’s karakter en trouw niet uit het oog. Hij riep de Heer om genade en in antwoord daarop hoorde God zijn smeekbede en strekte Zijn hand uit.
Want zo is God. Hij is er. Altijd. Hij is betrokken. Een rots. Hij belooft dat Hij ons in onze angst en in ons verdriet niet zal afwijzen maar dat we ermee bij Hem mogen komen.
We leven in een wereld waarin er goed en kwaad is, ziekte en lijden. Mensen maken zelf keuzes. Maar God is er. Altijd.
David was angstig en benauwd. Met de kennis van nu zouden we misschien kunnen zeggen dat de herinnering aan zijn ervaring in die belegerde stad, een trigger voor hem was. Een trigger die er voor zorgde dat hij daar ineens weer was en de angst en benauwdheid tot diep in zijn buik voelde. David zegt: mijn oog is verzwakt van verdriet. Kan dat soms niet zo voelen? , als je overweldigd wordt door een herinnering. Je voelt je verdrietig over hoe je weet dat het leven soms kan zijn, hoe het toen voor jou was en dat kan je bang maken voor de toekomst. Niet weer.. David heeft dat ook. En dat terwijl hij God in dezelfde tekst ook de eer geeft voor dat hij niet overgeleverd is aan de vijand maar de strijd heeft gewonnen! Joehoe David!….Angst benauwd mij….David is bang. David is een mens. En God houd van David. God zegt niet; kerel, doe normaal. Hij strekt zich uit naar David. God zegt: IK BEN BIJ JOU
In deze tijd zouden we misschien zeggen. David heeft EMDR nodig. En daar was hij misschien erg mee geholpen geweest. EMDR is een methode waarbij je na een traumatische ervaring, teruggaat naar de herinneringen en een psycholoog de mentale lading en fysieke reactie van een herinnering probeert te verlichten. Als ik, ondanks dat ik EMDR gehad heb voor de herinnering aan de reanimatie van mijn dochter, toch last heb, heb ik mijn eigen EMDR methode met God bedacht.
Ik weet niet of David dat ook deed maar voor mij helpt het om God’s waarheid: IK BEN ERBIJ heel praktisch te maken door als ik een herinnering heb die pijnlijk is, me in te beeldde hoe Jezus erbij was en mij of mijn dochter toesprak, troostte, vasthield….
Laatst herinnerde ik tijdens mijn gebed ineens de tekeningen van een kunstenares waar ik jaren geleden een paar plaatjes van uit had geknipt en op een collage had geplakt. Het zijn tekeningen die gaan over een vader en een kleine dochter.
Bij deze tekening moest ik zelf denken aan dat ik soms liever onder de tafel kruip… maar ook daar is Hij. Hij belooft dat Hij overal is.
Ik vind dat best stom, als ik onder die tafel zit. Vind daar eigenlijk vanalles van. Ook daar is God’s woord en waarheid weer verhelderend en opbouwend tegenover de mijn eigen innerlijke criticus. Die op het moment van angst of verdriet vaak ook nog eens de neiging heeft te veroordelen of ongeduldig of fatalistisch te spreken…heb je dat ook wel eens? Ben je bang en dat je dan tegen jezelf zegt: nou! Komop stommert!…..God niet. Dat is niet Zijn stem. Zo praat Hij namelijk niet tegen Zijn kinderen. Je mag het nazoeken.